6 augustus 2010 Yekatarinaburg – Deel 2
Wat doe je als je een dag kunt doorbrengen in een stad als Yekatarinaburg. Je gaat je motor repareren, zie het verslag van Hester op de ride-on pagina.
Of je gaat op zoek naar nieuwe motorlaarzen zoals Cor. Cor rijdt al een aantal dagen met een laag tape over de linkerneus van zijn laars omdat de zool loslaat.
Het leek Cor toch wel verstandig om uit te kijken naar een stel nieuwe laarzen. Joris en ik waren gisteren al op verkenning geweest (zie 5 augustus) en hadden een motorzaak gezien.
Wij troffen echter een aantal anderen die zeiden dat we beter naar een andere zaak konden gaan, na hulp van de receptie hadden we een plattegrond waar de motorzaak opstond. Ik had Cor gezegd dat ik wel met hem mee wilde om eventjes te gaan kijken.
Cor en ik zijn samen op de 1150 GSA gestapt en naar de motorzaak gereden. Na een klein ritje hebben we de winkel snel gevonden. We zien dat de winkel naast motorfietsen ook in bootmotoren en jetski’s doet.
We komen echter voor de dichte deur, de winkel gaat open om 11.00 en het is 10.45. Nog eventjes geduld dus, Opeens verschijnen er twee dames in ‘poets-tenue’ die beiden een sigaret gaan staan roken. De peuken worden direct weer weggegooid als er man aankomt lopen waarmee ze mee naar binnen gaan. De man en twee vrouwen lopen nu in de motorzaak, waarbij de vrouwen driftig de vloer aan het boenen zijn. De deur van de zaak is echter nog steeds dicht. De man ziet ons staan en opent toch maar de deur. Hij is uitermate vriendelijk en spreekt gelukkig ook nog een aantal woorden Engels. Samen met het (goede) Russisch dat Cor beheerst worden we bijgestaan op zoek naar een paar laarzen. Probleem is dat ze eigenlijk overal maar één paar van hebben en veel van die paren maat 46 of 47 zijn.
Gelukkig heeft de man een mooi paar zwarte laarzen in maat 43. Cor past ze en vindt ze goed zitten, maar ‘ze zijn wel stug’. Het oude paar van Cor zijn veel soepeler (maar ook versleten 😉 ). Ik vertel hem dat ook ik eerst het gevoel heb dat nieuwe laarzen met mij lopen in plaats van dat ik in de laarzen zeg waar het heen gaat.
Na lang twijfelen besluit Cor toch maar de laarzen te kopen, als bedankje krijgt hij ook nog bijna 10% korting op de prijs. Ze willen de laarzen inpakken, we zeggen dat Cor de laarzen aan zal trekken en dat zijn gympies in de zak mogen. We worden eerst raar aangekeken totdat ze zelf ook snappen dat dat de meest logische optie is.
Cor heeft na terugkomst in het hotel al het gevoel dat hij toch een goede keus gemaakt heeft. Ik ben blij dat ik hem heb kunnen ‘helpen’ en ga vervolgens met Hester de stad verkennen.
